Walery Brochocki

Walery Brochocki (15 grudnia 1847, Włocławek - 13 października 1923, Warszawa) był polskim malarzem-pejzażystą. Po śmierci ojca, mając dziesięć lat, rozpoczął naukę w moskiewskiej Szkole Kadetów, lecz zrezygnował z kariery wojskowej. W 1866 roku podjął studia w warszawskiej Szkole Rysunkowej pod kierunkiem Chrystiana Breslauera. Trzy lata później rozpoczął naukę malarstwa w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium, gdzie kształcił się u Adolfa Heinricha Liera i Hermanna Anschütza.

Uczestniczył w salonach malarskich w Monachium. W 1873 roku otrzymał srebrny medal na Wystawie Światowej w Wiedniu za obraz „Obóz Cygański”. W 1877 roku zamieszkał w Paryżu i malował krajobrazy okolic miasta. Rok później, na zlecenie francuskiego Towarzystwa Kolonialnego, udał się do Algieru, by namalować panoramę miasta. W 1888 roku osiadł w Warszawie, skąd wyjeżdżał w poszukiwaniu motywów malarskich na Podole, do Besarabii i na Litwę. Wystawiał w warszawskim Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych i krakowskim Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych. Reprodukcje jego obrazów publikowały tygodniki „Kłosy” i „Wędrowiec”. W ostatnich latach życia należał do grupy Pro Arte. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Walery Brochocki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.